zondag 26 april 2015

a. 2514 2015 Tegenwoordigheid

Als je de mens, en vooral als die zich massaal op weg begeeft, ziet, dan zou je kunnen zeggen dat die mens een en al tegenwoordigheid is. Zodra je echter de mens, dus ook jezelf als mens, beter tot je door laat dringen, dan kun je haast niet anders constateren dan dat de mens juist afwezigheid in tegenwoordigheid is. De uitdrukking ‘Hij was tegenwoordig van geest’ duidt er al op dat die tegenwoordigheid alleen eerder een uitzonderingstoestand dan een normaaltoestand is.


Kunst, vooral het maken er van, dus het tegenwoordig zijn bij het maken er van, kan nu juist een specifieke bezigheid zijn waarbij tegenwoordigheid dan wel geoptimaliseerd wordt maar waar tegelijk afwezigheid reƫler en dreigender is dan ooit. Het zijn twee polen van onze zijnstoestand die nooit in een synthese oplossen, ook niet bij de aanschouwing van de getoonde resultaten, die deze kwalificatie dan ook niet verdienen. Hoogstens heeft het werken in iets geresulteerd.
De mate waarin die beide gesteldheden zich manifesteren is niet voor alles en iedereen hetzelfde. De modieuze tijdgebonden stijl en de geĆ«ngageerde stijl zijn stijlen waarvan men de indruk krijgt dat die juist bij uitstek tegenwoordig, dus geldend, dus geldig zijn. Ze geven het verlangen weer van het menselijk wezen het knellende probleem van zijn aanwezigheid te omzeilen door zich opgeslokt te weten in het alomtegenwoordige. En ook dan blijkt weer dat het tegenwoordige tegelijk het afwezige in zich draagt.